Contact

Prof.dr.ir. E.R. Valstar

Laten we procedures voor nieuwe implantaten net zo streng maken als die voor nieuwe medicijnen

‘Ik kan het niet alleen’

Edward Valstar, afdeling Biomechanica

Professor Edward Valstar doet onderzoek naar de loslating van heup- en knieprothesen, met als ultiem doel prothesen die een leven lang meegaan. Eind 2012 werd hij in Delft benoemd tot Antoni van Leeuwenhoekhoogleraar. Van huis uit werktuigbouwkundige, verdeelt hij zijn tijd tussen het LUMC en TU Delft, waar hij verbonden is aan de afdeling Biomechanica. Hij staat tevens aan het hoofd van de Biomechanics and Imaging Group (BIG), binnen de afdeling Orthopaedie van het Leids Universitair Medisch Centrum.

Staan op de schouders van reuzen. Die metafoor wordt vaak gebruikt om aan te geven dat wetenschappelijke successen niet mogelijk zouden zijn zonder het voorafgaande werk van collega-wetenschappers. Ook Edward Valstar prijst de bijdragen van zijn voorgangers en collega’s aan zijn werk, maar bij hem speelde de schouder ook nog eens een fysieke rol in zijn carrière. Hij studeerde namelijk af op het beroemde spier- en skeletmodel van de schouder van Frans van der Helm, Gijs Pronk en Henk Stassen. Daarvoor werkte hij in Leiden met een röntgen-video-opstelling. “Ik was met een paar andere studenten bezig met proeven, toen een Leidse hoogleraar Orthopaedie vroeg wie er zin had om drie maanden te blijven om software te helpen ontwikkelen. In 1993 was de arbeidsmarkt voor werktuigbouwkundigen heel slecht, dus kon ik daar mooi wat ervaring opdoen, dacht ik. Dat is inmiddels twintig jaar geleden.”

Van de schouder verplaatste zijn belangstelling zich in de loop der jaren naar de heup en de knie: de plekken waar gewrichtsprothesen geplaatst kunnen worden. Een belangrijke ontwikkeling in die twintig jaar is die van de Röntgen Stereofotogrammetrische Analyse (RSA), een techniek om driedimensionaal en op micrometerschaal in kaart te brengen of kunstgewrichten zich ten opzichte van het bot verplaatsen. Dat is cruciaal, omdat vroege migratie van prothesen een duidelijk risico geeft op falen in de toekomst. “Driekwart van de prothesen die vervangen moeten worden, is losgewrikt”, aldus Valstar. Ongeveer tien procent van de heupimplantaten faalt binnen tien jaar. Dat lijkt dus wel mee te vallen. Maar met jaarlijks wereldwijd 2,5 miljoen gewrichtsimplantaten zijn dat in absolute zin veel falers. Bovendien is de verwachting dat het aantal operaties de komende jaren stijgt naar zo’n 7,5 miljoen, omdat we met zijn allen steeds ouder en zwaarder worden.

Lees verder >>>

© 2017 TU Delft

Metamenu